નવરાત્રિ

નારી    શક્તિનું    માન   છે    નવરાત્રિ !
નવદુર્ગાનું     અનુષ્ઠાન    છે  નવરાત્રિ !

નવ -નવ   નોરતાંની  રઢિયાળી  રાતો,
છંદ-સ્તુતિ-ગરબાનું  ગાન  છે નવરાત્રિ !

શૈલપુત્રીથી -સિદ્ધિદાત્રીની   આરાધના,
સદવિચારોનું   સન્માન    છે  નવરાત્રિ !

પૃથ્વી  રૂપે-પ્રાણ  રૂપે  વસે  ઘટ ઘટમાં ,
આદ્યશક્તિનું  ઊંડું  ધ્યાન છે  નવરાત્રિ !

દુર્ગાના  નવ સ્વરૂપોનું  પૂજન  અર્ચન,
શુભ   સંકલ્પોનું    દાન    છે   નવરાત્રિ !

માતૃકાઓને  નમે    છે   નર-નારાયણ,
ગુજરાતીઓનું  અભિમાન છે નવરાત્રિ !

વિજ્યોલ્લાસ     છે     વિજયાદશમીએ ,
'કાન્ત 'ની કલમનો પ્રાણ  છે નવરાત્રિ ! 
                         ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

ગઝલ 
ગાલગાગા,  ગાલગાગા,  ગાલગા 

નયનમાં  ચિતચોર  હોવો  જોઈએ,
ચીતરેલો     મોર   હોવો     જોઈએ .

સાંજ   ઢળતાં   છે   સુરાહી   રંગમાં,
મયકદામાં    શોર    હોવો   જોઈએ.

ચાંદનીને    ઘાયલ    કરી    કોઈએ,
આશિકીનો   ચોર    હોવો     જોઈએ .

રોજનીશી    રોજ     માફી    માગશે,
કલમનોયે  તોર     હોવો     જોઈએ.

બારણે    તો    વાહવાહી      રોફ  છે,
ગઝલનો  ત્યાં    દોર  હોવો જોઈએ .
                       ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

સ્પર્શ 

    કવિ  જયારે  લખતો  હોય છે  ત્યારે  એની  કલમની  શાહી  ખૂટતી  હોય છે  અને  દરિયો 
ઉભરાતો  હોય  છે.આ ઉભરાતો  દરિયો  કવિના  કાનમાં  ઘૂઘવતો  હોય  છે.અને  પછી  કોઈ 
ગીતનું  પ્રાગટ્ય  થાય  છે.' ખામોશી ' ફિલ્મમાં  ગુલઝાર  રચિત  એક  અદભુત  ગીત  છે.
કોકિલ  કંઠી  ગાયિકા  લતા મંગેશકરના  કંઠથી  વહેતું  થયેલું  આ  કાવ્યમય  ગીત પ્રેમની 
પરિભાષાને  જે  સ્તરે  લઈ  જાય  છે  તે  અલૌકિક છે.
                                                  'सिर्फ  एहसास  है  ये ,
                                                   रूह से  महसूस  करो। 
                                             प्यार  को  प्यार  ही  रहने  दो ,
                                                     कोई  नाम  न दो। '
    કવિ  મદનકુમાર  અંજારિયા 'ખ્વાબ ' પણ  લખે, ..........................
                                        ' પ્રેમ  એક  અદભુત  ક્ષિતિજ  છે મસ્ત 
                                        જ્યાં  તું  નો  ઉદય  થાય , હું  નો  અસ્ત  !'
        મારું  એક ગીત..........................
                                         'પનઘટની  વાટે  તમને  પામી  ગયા,
                                                      હૈયે  છે  લાગણી  ભરપૂર 
                                           ઊંચકી  ઉમંગ  ઊભું  છે  આયખું  ને ,
                                                     આંખોમાં  આંસુના  પૂર !'
    પ્રેમમાં  પામવાનું  હોય -મેળવવું  અને પામવું  એ બે માં  બહુ  અંતર  છે.જ્યાં  તું નો ઉદય 
થાય હું  નો અસ્ત ,પછી  બધું  મસ્ત મસ્ત ....કોઈ સીમા કોઈ બંધન  પ્રેમમાં નથી હોતા.પ્રેમ એ 
હૃદયની  ભાષા  છે, શરીરની  નહીં.એટલે જ  ગઝલકાર  કહે છે ......
                                    'ना  उम्र  की सीमा  हो ,ना  जन्म  का हो  बंधन ,
                                        जब  प्यार  करे कोई, तो  देखे  केवल  मन !
                                    होठों  से छू  लो तुम, मेरा  गीत  अमर  कर  दो !'
                                                                      ***

ગઝલ 
ગાલગાગા,ગાલગાગા,ગાલગાગા,ગાલગા 

આજ  તું  સંગત  કરી  લે, કાલની  વાતો  ન  કર,
થાપ   ને   હૈયે   ભરી  લે, તાલની  વાતો  ન  કર. 

સામસામે     બેસવામાં     લાગણીઓ     ખૂલતી,
પ્રેમપંથે   તું   ફરી   લે,  ચાલની   વાતો   ન  કર.

થાય     ભીની   મોસમીની   રાસલીલા   સામટી ,
આંખમાં   છાનું   તરી   લે, તારની  વાતો  ન કર.

આભ    આખું     ઊંચકીને,   તારલાઓ    ઘૂમતા,
જીતવું   છે ;   તું  લડી   લે, હારની  વાતો  ન  કર.

સાંજની   છે    માંગણી   ને , સાંજની  છે  રાગિણી ,
પાનખરને   તું  મળી   લે, પ્યારની  વાતો  ન કર.
                                  ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત ' 

ગઝલ 
લગાગા,લગાગા,લગાગા 

ચહેરે   ગુલાબી   ભરી   છે,
અમે   તો  રવાની કરી  છે.

ખુશીની   પળોને    વહેંચો,
ઉદાસી  કયારે   ફળી    છે ?

દિલાસો તમારો સલામત,
અહીં તો લતા  પાંગરી  છે.

ગુલોની જવાની પજવશે,
ચમનમાં  સુહાની ઘડી છે.

અસર  છે   વહેતી હવાની,
સુગંધી થઈ  આ ગલી  છે.

થઈ  છે  જવાની દીવાની,
નયનની નજાકત સરી છે.

પહેરો અમારા અધર પર,
કરીના  નશામાં  પડી  છે.
                ***
-'કાન્ત '

ગઝલ 

ચાલ  માલમ  લંગર  ઉઠાવી  કર સફર,
સાગર   કિનારે    નથી   તારો  હમસફર.

ઘૂઘવે    છે    આ    મહેરામણ     એકલો,
શોધવી    છે    આજ    એને ,કોઈ  ડગર.

આભ   આખું     ઊંચકી    ને,  તારા  સરે ,
ચાંદનીને     આવવું     છે,   તારે   નગર.

ચાર  ખૂણા  તો   થયા    છે  ઘાયલ  હવે,
પામશે    એ    કેમ    શાતા , તારા વગર ?

આવ  ને  તું ,   સાથ  છોડી , ઝૂઠો  બધો,
'કાંત ' ચાલે  શોધવા  ને , મોતી  અગર.
                           ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

ग़ज़ल 

हम   अकेले    होते   जा   रहे  हैं ,
उड़ान  अपनी  खोते  जा  रहे  हैं।. 

दिल  में   इक  लहर   उठती   है,
सूखे  खेतों  को  जोते  जा रहे हैं। 

इन  आँखों  का  क्या  कसूर   है ?
कदराई    में    रोते   जा  रहे  हैं। 

जमीं तो  छलकती  है  प्यार  से,
हम  बला  को  बोते  जा  र हे  हैं। 

इन्तिहा   अक्ल  की   देख   ली,
क्यों  उसे  ही  ढ़ोते   जा   रहे  हैं ?
                  ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

ગઝલ 

ગાલગાગા ,ગાલગાગા,,ગાલગાગા,ગાલગા 

ધારણાના  મારગે   તો   કોક   પીડાતું   હશે,

બારણાંના   ઉંબરે  તો   એ જ    દેખાતું  હશે.

એક   એવી   સાંકડી  ને  કાંકરીવાળી  ગલી,

સાંજ  ઢળતાં  કાનજીની  પાસ  દોડાતું  હશે.

ચાંદની  ને  ચારણીમાં ચાળવી  પડશે  હવે,

રૂપ  એનું  મન   ભરીને  રોજ  ઢોળાતું   હશે.

માણસોએ  ઋતુઓને   વાંચવી   છે   એટલે 

ચેતના ને    વેદનામાં   કોણ    ખોવાતું  હશે ?

સામસામે   બેસવામાં   લાગણી  છૂટે  નહીં,

પોંખણું   પોતે   સવારે ,પોંક  પોંખાતું  હશે.

                               ***

-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '