લલચાઉં   છું  !

જીવનમાં  સહારા  કઈક  પડ્યા  છે,

છતાં હું બેસહારા બનતો  જાઉં    છું  !

દોસ્તો  અને  મહેફિલોમાં  પણ  હું,

હમેશાં   એકલો  જ  દેખાઉં       છું  !

કદમ  કદમ  પર  છે  એની  હસ્તી ,

છતાં  હું  ઠોકરો   જ    ખાઉં      છું  !

મારું  મન  ઘણે  ઊડે   આકાશમાં ,

હું  જમીન  પર  જ   પછ ડાઉં  છું  !

હતાશ   થઈ  ગયો છું  વસતિમાં ,

'કાન્ત ' છોડી જવા લલચાઉં  છું  !

------------------------------------------

-કૃષ્ણકાંત  ભાટિયા 'કાન્ત'

------------------------------------------

                     ગીત 

તારાં  નયનો પર વારી વારી જાઉં,
ગાલે   ખંજન  પર  હારી હારી જાઉં!

શાને  ઉકેલું  હું  લયલા  ને મજનૂને,
તારાં અંતરમાં રાધા   થઈ  ભરાઉં !

પૂનમની ચાંદનીથી હું હૈયું લીપું ને,
ડેલી ખોલવા ને દોડી દોડી હું  જાઉં  !

ઝરણાંના કલકલના ઝાંઝર પહેરીને,
નાચતી ગાતી ને ઝૂમતી હું  હરખાઉં !

છમ્મ લીલી લાગણીથી જ  મ્હોરતાં ,
દલડાને  હાટે  હું તો મફત   વેચાઉં !

રણના સીમાડાને નથી છોડવા મારે,
તરસ્યાને કાજે  હું  વીરડી થઈ જાઉં!

ખડ ભીના-મન ભીના-તન ભીના ,
ભીના  'કાન્ત' ના લોચને  સમાઉં ! 
-----------------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'
------------------------------------------

                   ગીત

તમે   એકવાર  આવો  ને  શ્યામ, 
અહીં  ખોવાયું  ગોકુળિયું    ગામ !

ફૂલને   પૂછું   હું   ભમરાને   પૂછું,
આંસુ આવે મારા પાલવથી લૂંછું.
કઈ   કેડીએ  અટક્યા ઘનશ્યામ !
                                       0તમે..

યમુના છે કાળી- કાળા વનમાળી,
રાસ રમંતા તમે દેતા તા   તાળી.
શાને   ખેટું  કરો  છો  પ્રભુ   આમ !                                  
                                       0તમે...

દાણ ન માગે ન માખણ   લુંટાવે ,
વનરા તે વનમાં ન કોઈ  સતાવે.
ગોરસ  મટુકીના  વધ્યા     દામ!
                                      0તમે...

મોરલી સૂની ને પનઘટ છે સૂના,
આપણાં સંબંધો યુગો થી   જૂના.
રહે   ક્યાંથી  મુજમાં   હવે   હામ!
                                      0તમે...

ઝંખું  બિંબ થઈ સુધબુધ તો ગઈ,
રાધાની વેદના મૂંગી ને સૂની થઈ.
મારે   પીવાં  ક્યાં  પ્રેમના   જામ ?
                                       0તમે...

ચાંદો સળગ્યો ને સૂરજ સળગ્યો છે,
કયો તે મારગ તમને વળગ્યો   છે?
કહો   'કાન્ત,  ને  રહેવું  કયે   ઠામ ?
                                        0તમે..
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'

                   ગીત 

તમે  એક વાર  આવો  ને  શ્યામ,
અહીં   ખોવાયું  ગોકુળિયું   ગામ  !

ફૂલને  પૂછું  હું  ભમરાને    પૂછું ,
આવે   આંસુ મારા હાથેથી લૂછું.
હું   તો  શોધું  રે  તારો    મુકામ!

યમુના છે કાળી કાળાવનમાળી ,
રાસ રમંતા તમે દેતા'તા તાળી .
કઈ  કેડીએ  અટક્યા છો  આમ !

દાણ ન માગે ન માખણ લુંટાવે ,
વનરા તે વનમાં ન કોઈ સતાવે.
અહીં ગોરસ મટુકીના થયા દામ !

મોરલી સૂની ને પનઘટ છે સૂના ,
ગાયોનાં પાંપણ છે ભીના ભીના.
ક્યાંથી  રહે હવે મારામાં    હામ !

ઝંખું બિંબ થઈ સુધબુધ તો ગઈ ,
રાધાની વેદના મૂંગી -સૂની થઈ.
મારે  પીવાં  ક્યાં  પ્રેમનાં   જામ  !

ચાંદો સળગ્યો -સૂરજ સળગ્યો છે,
કયો  મારગ  હવે તને વળગ્યો છે ?
કહે  ને  'કાન્ત 'ને રહેવું  કયે  ઠામ ?
--------------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'
--------------------------------------




.
   





         

               ગઝલ 

અરે  ઓ  ઈશ  મમ  પ્યારા ,
છુપાઈને  ક્યાં  તું  બેઠો  છે !

વચન    કર  યાદ ગીતાનો,
અર્જુનને  તેં  કોલ દીધો  છે !

નહિ  આ  ઝુલ્મ  સહેવાતા ,
જગતમાં  દુષ્ટો છે  ફાવ્યા !

બન્યા છે  કપટી  ઇન્સાનો,
હજુ  તું    કેમ  સૂતો     છે !

આ દુનિયા માંહી  સાચાનો,
નથી અહીં હિસાબ અંકાતો.

ઠગારાને બસ જુઠાણા  થી ,
હવે  આ સૃષ્ટિ    ઉભરાતી !

નથી  રહી ધર્મની  કીંમત ,
થઈ  છે ગ્લાનિ આરતમાં.

ગીતાના ગાનાર હે ક્રિષ્ના ,
હવે દોડી આવ ભારતમાં !

સકલ   સંસારમાં   સઘળે,
અશાંતિ  આજ  પથરાણી.

નથી અહીં પ્રેમની દોલત,
નફરત  છે આજની રાણી !

પડી   છે   ભીડ   ભક્તોને ,
દુર્જનો  મોજ  બહુ  કરતા.

દુ:ખી છે જો સેવકો  તારા,
સદા  એ  સેંકડો    મરતા !

હવે જન્મ લઈ પૃથ્વી પર,
ધર્મની   સ્થાપના    કરજે.

નહિ  તો 'કાન્ત' સૃષ્ટિ પર,
વિસર્જન તારું  થઈ   જાશે!
------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'
------------------------------

                  ગીત 

તમે  એકવાર  આવો ને  શ્યામ,
અહીં  ખોવાયું  ગોકુળિયું  ગામ!

ફૂલને  પૂછું  હું   ભમરાને  પૂછું,
શોધું  છું      હું  તમારો  મુકામ! 

જમના કાળી ચાલ્યા વનમાળી,
દ્વારિકામાં રોકાયા છો  શું  કામ ?

કોઈ ન આવે બધાંદૂરદૂર ભાગે,
ગોરસ-મટકીનાં   વધ્યા   દામ!

મોરલી  સૂની  પનઘટ છે  સૂના,
નથી  હવે  મુજમાં  જરીયે  હામ!

ઝંખું બિંબ થઈ સુધબુધ છે ગઈ,
મારે પીવાં  છે ઝેરનાં જ  જામ!

ચાંદો  સળગ્યો ને સૂરજ સળગ્યો ,
'કાન્ત ' ને  રહેવું  હવે  ક્યે  ઠામ?
------------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'
-------------------------------------

…… तिरंगे  तू  फरक  !

आज  मिट्टी  का  कण -कण ,
मुझे  अपने  पास   बुलाता  !

मेरे  प्यारे  तिरंगे  तू  फरक ,
ये मस्तक  ऊँचे  उठ  जाता  !

पवन  झंकार चुराये युँ  दौड़े,
दो  पीढ़ीयोंको  ये साथ जोड़े  !

तीन रंगों में तू बड़ा  सुहाता,
तेरा  ये  रूप  मुझे  है  भाता !

नदियों की जलधारा बहती,
पल  भर भी खड़ी  न रहती !

'कान्त ' तेरे  ही  चरणों  में,
ज़न्नतका सुख मिल पाता !
------------------------------
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '
------------------------------

      प्यारे  वतन !

अय मेरे प्यारे वतन ,
अय मेरे प्यारे कवन। 
तुझ पर मर मर जाऊं!

भगत,सुखदेव,सुभाष,
शहीदों ने सँवारा तुझे।

टागोर की  लेखिनी ने,
शब्दों से निखारा तुझे। 

तेरे साहित्य के आईने ,
हैं,रहीम  और  कबीर। 
तुझ पर मर मर जाऊं ! 

सुखदेव और आज़ाद ने,
खून से सींचा है  तुझे। 

महारानी  लक्ष्मीबाई ने,
आँचल से खींचा है तुझे। 

तेरी तहज़ीब -तवक़्क़ा ,
हैं  कलाम,ग़ालिबो,मीर। 
तुझ पर मर मर जाऊं !

आज दिल हमारे उछलें ,
होली  से  लगें मस्ताने। 

घर-घर में आज दिवाली,
अब तो अच्छे दिन आने। 

तेरी तवज्जह - तवाजा ,
हमारे साधू और फकीर ! 
तुझ पर मर मर जाऊं !
---------------------------
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '
---------------------------

                        ग़ज़ल 

गैरों  को  भी  बुलाकर,मेले  लगा  रहे  हैं ,
अपने  हाथों अपनी तकदीर जगा  रहे  हैं  !

अंत :करण  में  गहरे देखा नहीं कभी भी,
सपने  हमारे खुद  हम  ही  भगा  रहे   हैं  !

हर  बार  बिछड़े  थे  इतिहास  गवाह   है,
फिर  भी हम तुम  नगमे  ही गा  रहे  हैं  !

माने तो मर्जी तेरी हम  गैर  तो  नहीं  हैं ,
अपनी ख़ुशी  देकर  गम को मँगा रहे हैं  !

आना तो तुमको पड़ेगा चाहे देर कर दो,
जुगनू की तरह  हम भी जगमगा रहे हैं  !
--------------------------------------------
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '
--------------------------------------------

                                   સ્પર્શ 

...મારો  સાંજનો  વૈભવ  અપાર છે. મિત્રો  સાથે  'EVENING  WALK '
માં  જવું ,રોજ  ત્રિમંદિર  પાસે  આથમતા  સૂર્યને  જોવો ...મારા  માટે 
માઉન્ટ  આબુના  'સન  સેટ  પોઈન્ટ 'થી જરાયે  કમ  નથી. મારા  દરેક 
મિત્રની  જુદી  -જુદી  લાક્ષણિકતાઓ  છે.બોલવું,ચાલવું ,વાત કરતી વ -
ખતેના હાવભાવ  અનોખા છે.અમે  હજી પણ ટટ્ટાર બેસી  શકીએ  છીએ.
બેઠા  હોઈએ  ત્યારે  લગેજ  જેવા  નથી  લાગતા!
...અમારા ગ્રુપના મણીલાલ ઠક્કર ચાલતા નથી પણ દોડતા હોય  છે.
એમની એક અલગ  'સ્ટાઈલ 'છે.અરવિંદભાઈ સોલંકી  સફેદ વાળ સાથે 
જાજરમાન લાગે છે! વિચારી-વિચારીને  બોલનારું  વ્યક્તિત્વ  છે.સ્વ.
રજનીકાંત 'આનંદ' ને  રોજ મિસ કરીએ છીએ! 'રજની ' નો  અર્થ  ભલે 
રાત્રી  થાય પણ અમારો આ 'રજની' સૂર્યના પ્રકાશ  જેવો  પ્રકાશિત હતો.
દુનિયા આખીની વાતો કરવામાં એને 'આનંદ'આવતો અને અમને  સાં -
ભળવામાં !
...અને હા કાન્તિલાલ ગોર,જેને હું K D કહું છું .રાજકપૂરનો  દીવાનો ...
પૂરેપૂરો 'CHARMING '.એના સંગાથે ઘડપણ  આજુબાજુ  ન  ફરકે!
કોઈ  પણ  સાહિત્યની  વાત  કરવામાં -ફિલ્મની વાત કરવામાં એક્કો !
બે  દિવસ પહેલાં જ  અમે 'નાઇલ નદીની નાગણ ' 'કિલયોપેટ્રા 'ની  
ચર્ચા કરતા હતા ત્યારે મને શેક્સપિયરનું  નાટક  'એન્ટની  એન્ડ 
કિલયો  પેટ્રા 'યાદ આવી ગયું .
...કિલયો પેટ્રા  એન્ટનીને પ્રેમ કરે છે.પુરુષને એ વશ કરે,અને વિવશ 
કરે,અને રસ પડે ત્યાં સુધી બાહુમાં બાંધી રાખે,પાગલની જેમ પ્રેમ કરે.
એન્ટની ઈજિપ્ત છોડીને જાય છે.સિઝરની બહેન સાથે લગ્ન કરે છે.કિ -
લયોપેટ્રાને આ વાતની ખબર પડે છે.એ સામાન્ય સ્ત્રીની જેમ રડી પડે 
છે.છેવટે તો કિલયોપેટ્રા પોતાના સ્તન પર સાપને મૂકે છે અને એના 
ડંખના ઝેરથી આત્મહત્યા કરે છે.વાસનાબદ્ધ પ્રેમનું આ પરિણામ છે.
...આજે  જયારે બેસવા માટે સારી સંગત મળવી મુશ્કેલ છે ત્યારે મારું 
આ રજવાડું જેમાં વિચાર છે,આચાર છે ,મહોબ્બત છે -સઘળો સંસાર 
છે ......આત્મીયતા છે ...યૌવન  છે....કોઈને પણ ગમે એમાં શી નવાઈ ?
------------------------------------------------------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'(લખ્યા તા.11-08-2014,સોમવાર ,12:46PM)
-------------------------------------------------------------------------------- 

----------ગીત ------------

ભીની  રે  ચૂંદડી ,
...ભીનો રે તારો  શણગાર!

તારા નયનોમાંથી ,
...છલકે પ્રેમ અપરંપાર!

બોલે  જીણા મોર મનમાં,
...ઝરમર મેહુલો વરસે !

તારી રે કાયામાં તો,
...યોવનનો  થયો વિસ્તાર !

હોઠે મધુ ને ગાલે ખંજન,
...ઓરતાં રે  છેલ ગુલાબી !

'કાન્ત' તારા રૂપ પર,
...ઓળઘોળ આ સંસાર!
-------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'
-------------------------------

                                           સ્પર્શ 

...Friendship Day ના  દિવસે  મારા  fb friend  કનૈયાલાલ  રાસ્તેએ 
 પોતાની  પોસ્ટમાં  લખ્યું  હતું  કે,'આજે  ફ્રેન્ડશીપ  દિવસની  અસંખ્ય 
પોસ્ટ  ફેસબુક  પર  જોવા  મળી  પરંતુ  આજે  વીરપસલીનો  તહેવાર 
પણ  હતો  એની કેમ એક પણ નહીં ?'આવું કેમ ?'
...આ વાતે મને વિચારતો કરી દીધો.કારણ હું પણ વીરપસલીને ભૂલી 
ગયો હતો !શા માટે?મને એમ લાગ્યું કે,હવે તો આપણે તારીખ યાદ 
રાખીએ છીએ....તિથિઓ ભુલાતી જાય છે.એક પેઢી એવી આવશે કે 
એને તિથીની ખબર જ નહીં હોય.આપણે ઋતુઓને ભૂલતા જઈએ છીએ.
મોસમ સાથેનો નાતો તૂટતો જાય છે.ઉમાશંકર જોશીએ લખ્યું છે એમ ,
વસંત પંચમી કેમ આવી અને કેમ ગઈ એની મને ખબર સરખી ના રહી.
...રેડિયો પર ફાગણનાં ગીતો વાગે ત્યારે ખબર પડે કે આ ફાગણ મહિનો
છે.આપણાં બધાં તહેવારો પાછળ જીવનનું  સૌંદર્ય ધબકે છે.પછી તે હો -
ળીના રંગ હોય,વસંતનો વૈભવ હોય,શ્રી રામની મર્યાદા હોય,જન્માષ્ટમી 
ની મટકી ફોડ હોય,વીરપસલી કે રક્ષાબંધન  હોય !પણ આજે આપણે 
વધુ ને વધુ સ્વકેન્દ્રી થતા જઈએ છીએ.પોતાની બહાર નીકળી શકતા 
નથી.અને બહાર નીકળીએ તો 'ફ્રેન્ડ શીપ ડે ,' વેલેન્ટાઈન ડે ''મધર્સ ડે ',
આપણને એવા તો વળગી પડે છે કે હું ને તમે પોતાની જાતને ભૂલી 
જઈએ છીએ.ક્નૈયાલાલભાઈ તમારો આભાર કે તમે મને મારી અસ્મિતા 
સાથે ઓળખાણ કરાવી છે!
---------------------------------------------------------------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'(લખ્યા તા.06-08-2014,બુધવાર,10:46AM)
-------------------------------------------------------------------------------- 

          રક્ષાબંધન !

હૈયે  હૈયે  ભાઈ-બહેનના ,
ગીતો  ગૂંજે  નવલા છંદે  !

બ્હેની ,અંતરમાં આનંદે,
આ  પાવન  રક્ષાબંધન  !

કાચા સુતરની રાખડીએ ,
જોડ્યા પ્રેમની પાંખડીએ  !

વીરને આંખોમાં ભરી લે,,
આ  પાવન  રક્ષાબંધન  !

પવિત્ર ત્યાગની ચાખડીએ,
ઝરતા સ્નેહની આંખડીએ!

જગતને બંધનમાં કરી લે,
આ   પાવન   રક્ષાબંધન  !

ભાઈ બહેન ને  સાંકળીએ ,
લવિંગ    કેરી   લાકડીએ!

રાવણને પણ રામ બનાવે,
આ    પાવન    રક્ષાબંધન  !
-----------------------------
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '
-----------------------------