મેહુલો !

સમીસાંજનો   મેહુલો   વરસે  ધીમી ચાલે !
વરસાદી   મોસમમાં,  લોકો  હરખે-મ્હાલે !

હમીરસરમાં આજે ,જલપરી  કરે  છે વાસ,
વરસ  ધરતીના લાડા,તું છો  ખાસમખાસ.

હડી કાઢ ,ઝરમર ઝરમર -છાંટાના તાલે .
વરસાદી    મોસમમાં  લોકો હરખે- મ્હાલે.

મોટાબંધનું મન  માનવમહેરામણ ઝં ખે ,
ભુજિયાને  પણ   તારી   આ ઉદાસી  ડંખે .

સરવર સરવર રમવું  છે   આવતી કાલે, 
વરસાદી  મોસમમાં  લોકો હરખે- મ્હાલે.

હમીરસરને   તો   તુંજ   છલકાવી   શકે,
નાહકના  આ    લોકો    ખોટે  ખોટું  બકે. 

રાત  રહી જા ,ઓવારણાં લઈશ સકાળે.
વરસાદી  મોસમમાં લોકો   હરકે મ્હાલે
                           ***.
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

માધવ  !

સખી  ! આઠમના   મેળામાં આજે ,માધવ મળી જાય ,
મારી   આંખમાં  કાજળ  ને  સેંથામાં    સિંદૂર  સોહાય !

નેણ   ભરીને   અનિમેશ   નજરે  બસ હું  જોયાજ  કરું,
આંગળી  પકડીને  દિવસ આખો  એની સાથે ફર્યા કરું.
થોડાક  જળથી  ભરેલો  હમીરસર  ખુશીથી  લહેરાય.
                                                                   0સખી....
હકડેઠઠ   ભીડમાં , ઓરતાં   ભાગમભાગ  કરે  આજ,
હરખ ઘેલી -હું પણ કરું દોડાદોડી ,મારા માધવ કાજ .
છૂટે   જો  એનો  હાથ હાથમાંથી -ફરી    કેમ પકડાય ?
                                                                  0સખી...
રોમેરોમ  ઝંખના  જાગે ,મારી આંખો માધવ ને તાગે.
ક્ષણમાં ,  આંગળી  છોડાવી , માધવ   આગળ  ભાગે.
ચિત્તનો  મોરલો , 'પિયુ પિયુ '  નું ગીત પુકારી ગાય.
                                                                0સખી...
સોનાવરણો  સમય  બન્યો  છે,હું પણ થઇ છું  રાજી,
શ્રાવણી  મોસમની  સાથે ,મારે પણ ખેલવી  બાજી.
અહીં    મિલનનો    મીઠો મીઠો  વાયરો  પછી વાય.
                                                                0સખી...
મળું , તો  એવું   લાગે,  જાણે   હું  માધવ પટરાણી ,
પનઘટ  પર  માધવ  છેડે,તો હું ભરવા જાઉં પાણી.
પાંપણ  ફર -ફર   કરે ,   માધવને  જોઈ  શરમાય.
                                                              0સખી..
                                  ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

સાતમ છે !

તીનપત્તી  કરે  છે  પોકાર ,ભાઈ  સાતમ  છે,
છે ટાઈમપાસ,નથી જુગાર ,ભાઈ સાતમ છે.

કમાલની ચીજ  છે, બાવન  પત્તાની  ધોલી  ,
આવ્યા કરે છે એના વિચાર,ભાઈ સાતમ છે.

બાવન  પત્તામાં   બ્રહ્માંડ સમાયો -યુગોથી,
મારાં  ખિસ્સાં  છે  શ્રીકાર, ભાઈ  સાતમ  છે.

શકુનિ   શિષ્યો  આજે , રમવા  થનગનતા,
તું  પણ  થઈ  જા  તૈયાર, ભાઈ  સાતમ છે.

રમી -રોન -જોકર -રાજા-રાણી -અટવાયા,
ખોલ દેવામાં નથી સાર,  ભાઈ  સાતમ છે.

રમવાની  ઈચ્છા , મન  ને  મનમાં સમાય,
મોકો મળે ,રમી લે ચિક્કાર,ભાઈ સાતમ છે.

જેણે    પણ   કરી હોય  આ  પત્તાની  શોધ,
પ્રભુ  કરે એનો બેડો પાર  ,ભાઈ સાતમ છે.
                             ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

સોભત 

mike  જી  સોભત ,નિસીભ  હોય  ત  મિલે !
bike   જી  સોભત ,નિસીભ  હોય  ત  મિલે !

ખપે   તિતરા   મથા   ફુટ્યો , f b  તે  અંઈ, 
like  જી  સોભત , નિસીભ   હોય  ત  મિલે !

સત   ફેરા  ને   સપ્તપદી  ત   હલ્યા   કરે,
wife  જી  સોભત , નિસીભ  હોય ત   મિલે !

ઢિસેડ઼ો   કર્યા   કરો ,જિંધગી  ભર ભલે ને,
life   જી  સોભત  , નિસીભ  હોય  ત મિલે !

ઊડેંતા  પંખીડેં ભેગા પતંગ   આકાશ  મેં ,
flight  જી  સોભત , નિસીભ  હોય  ત મિલે !

સચ  ત  ઉભો નચ ,ઈ   ગાલ    ભરાભર ,
right  જી સોભત , નિસીભ  હોય ત  મિલે !

કલમ  સેં  'કાન્ત'  કાવ  ઉતારે કાગર તેં ,
inside જી સોભત ,નિસીભ  હોય ત મિલે !
                           ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '








                           

यादें  !

सारी  यादें ,उमड़ ---घुमड़  कर  आ गईं ,
मेरे   मन   में,  शीतल   जल बरसा गईं। 

वो चंचल -शीतल-निर्मल   तेरा   चेहरा ,
उसके    ऊपर    नकाब    का था  पहरा। 

मेरी  ड्योडी  पर,काली घटायें  छा  गईं ,
मेरे    मन  में ,शीतल   जल बरसा गईं। 

चाँद  निकलता ,सितारे भी झगमगाते ,
हँस -हँस  कर  मुझे अपने पास बुलाते। 

आँख मिचोली  घने बादलों की भा गई,
मेरे    मन  में , शीतल जल बरसा गईं। 

शाम सुहानी-मस्तानी, की   मनमानी,
कायनात   भी    हो   गई   थी दीवानी। 

प्रेम पियाले  की  अमृत   बूंदें   भा गईं ,
मेरे   मन   में, शीतल  जल बरसा गईं। 
                        ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

चल पड़ा था  !

 चल पड़ा   था उस  सफ़र पर ,मैं  मंज़िल  पाने को,
पता  न  था कहीं  सहरा ,कहीं  समंदर  आयेंगे 
मैं  हर रास्ते  पर लोगों से रिश्ता जताने चला,
पता न था फल आने पर ये  पत्थर भी मारेंगे। 

आँसू  यूँ ही  नहीं  उमड़ते, इन झील सी  काली आँखों में,
दर्द  झेलना  पड़ता  है, दिल  पर ,
आसान  नहीं  कश्तियों को  संभालना तूफानों में 
टीश उठी जब छेद किया किसी अपने ने। 

खुश हो रहा था मैं पले -फले ,मेरी छांव में 
उस फल को देखकर 
दर्द हुआ तब,जब पत्थर मारा उसे मेरे अपनों ने। 
जगह दी मैंने हर एक -एक को  मेरे दिल में ,
दर्द हुआ तब ,जब सभीने मिलकर कहा ,जगह कहाँ है !

उत्ताप  लिए  घूम रहा हूं  मैं  जीवनभर 
मगर शांत हुआ तब जब बैठा मैं 
कलकल बहते झरनों के साये में 
पूछा मैंने उन झरनों से ,वजह बता दो   आवाज़ की 

कहा  उन शीत  झरनों ने -
'पत्त्थरों  की चोटें  हमने भी झेली हैं  'अजित '
 मगर पनाह नहीं दी दिल में इन चोटों को 
नाचते-गेट-बहते हुए ये संकल्प लेकर 
कभी जगह मिल जाएगी ,हमें  भी उमड़ती नदियों में,
समा जायेंगे  ख़ुशी ख़ुशी हम भी उन सदियों में। 

बस  उनकी ये बात ,मेरे जीने की वज़ह बन गई,
मेरे पथ पर पतझड़ भी हरियाली बन कर  सज़  गई 
अब न कोई शिकवा ,न कोई शिकायत मन में,
गूंज उठी गीतों की लहर,मेरे पथ पर शहनाई  बज गई !
                                     ***
-अजित मानसत्ता  'अजित '

 देख रहा हूँ  !

देश की पावन मिटटी पर ,
अटलजी के चरण चिन्ह रतनारे मैं  देख रहा हूँ !
उनकी कविताओं के शब्दों को  मैं  सोच रहा हूँ !
देखूं ,तृप्त करूं मेरी आँखों को,
कोई भुला नहीं शकता -मिटा नहीं शकता ,
वाजपेयी की आवाज़ की बरसातों को। 
नदियों की बहती जलधारा में छवि 
उनकी मैं  देख रहा हूँ  !
                       ०देश.... 
प्रति क्षण समय पंख पसारे,
आती -जाती ऋतुओं के बीच 
अटलजी को ही वो पुकारे। 
सागर की गहराई में ,पके मोतियों 
को मै  देख रहा हूँ !
                      0  देश ..... 
आज मुझे वाजपेयी के युग ने कुछ सुनाया,
घुट घुट के  मर जानेवाली बातों को दोहराया 
कितने रूप दबे हैं  कुटिल राजनीती में ,
कौन कौरव ?कौन पांडव ?विचारधारा में 
वाजपेयी को सिसकते मैं  देख रहा हूँ !
                       0 देश..... 
लाखों  आशाओं को साँसों में भर के,
अटलजी...स्वर्ग सिधारे 
सत्ता के कूट ज़ाल में हो जाते थे 
कभी कभी वो भी बिचारे 
कितने रूप दबे थे इस राजनेता के 
खोल खोल कर ,दिल्ही का वो पिटारा मैं  देख रहा हूँ !
०देश ... 
                            ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त ' 

જો તો ખરો !

સૂતરના  તાંતણાંની  માલીપા ,જો તો ખરો,
સ્નેહ બંધનના  કેટલાં  તંતુઓ  સંચરે !
બ્હેનીના કંઠે ગવાયેલાં  ગીતોને  રાખજે 
તારાં  ભીના-ભીના અંતરે !

કાંડે  તે બાંધી  રક્ષાની રાખડી  ને ,
મોઢામાં  મૂકી  છે સાકર 
ભગિનીના  પ્રેમ આગળ ગદગદ થઈ 
જાય મારો ઠાકર
બાંધીને રુદિયાને રક્ષાબંધનથી ,જો તો ખરો 
કેવા ભાગે રિપુઓ રક્ષાના  મંતરે  !
                                       0બ્હેનીના...
અજવાળે ઓઢે બ્હેની ,ભાઈ તારાં ઓરતાં ,
ને  એનું ફળિયું  રાત આખી જાગે 
ક્ષેમકુશળ તારા  વિધાતા પાસે 
લડી લડી ને એ માંગે 
આંગણીયું  ઓગાળીને ,જો તો ખરો 
કેવી ચાંદની બિછાવી છે કુદરતના તંતરે !
                                        0બ્હેનીના...
કલબલતી  થાય જયાં  પૂનમની શ્રાવણી સવાર,
આજ મારા ભઈલાના ઘેર જઈશ 
ભાઈના કાંડામાં  બાંધીશ હું રક્ષા,
બસ બ્હેનીની ની એક જ તવાર !
ખમ્મા મારા વીરને  ખોલીને ,જો તો ખરો 
સંભળાશે આ શબ્દો,તને 'કાન્ત 'ના જંતરે !
                                         0બ્હેનીના...
                        ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

देख रहा हूँ  !

आजादी  के स्वर्णिम  अवसर पर ,
भारतमाता के चरण-चिन्ह रतनारे देख रहा हूँ !
कश्मीर की घाटियों में  अमन -उजियारा छाया ,
पृथ्वी की इस जन्नत के सजे  सितारे देख रहा हूँ !

प्रतिक्षण  मौसम  गीत ख़ुशी के  गाये,
ऋतुओं  का  नया रूप ,हर किसीको भाये। 
बिजली कौंधे,सावन बरसे  रिमझिम ,
बीच  बदरिया  रंगीला मेघधनुष्य  छाये 
भूतान  के नाचते -गाते  मतवाले देख रहा हूँ !
                                                       0 पृथ्वी.. 

नदियों की जलधारा-दालसरोवर का  रूप निराला,
कश्मीरियों का  एक-दूजे को पिलाना प्रेम पियाला। 
चोर पवन झनकार  चुराकर  देखो कैसा भागे,
बच्चे -बूढ़े-लिए तिरंगा चलते है  सबसे आगे। 
खड़े पैर  इस धरती पर भारत के रखवाले देख रहा हूँ !
                                                        0 पृथ्वी .. 
कश्मीर हमारा जान से प्यारा,बहे यहाँ प्रेम की धारा ,
बीत गए वो दिन ,जलती थी जब नफरत की ज्वाला। 
नया काफिला ,नए रंग ,रहेंगे अब सब संग संग ,
छपन्न की छाती वाले ने  370 कर  दी है भंग। 
नरेंद्र की आंखोमे ,नया सूरज-नए चाँद-सितारे देख रहा हूँ !
0 पृथ्वी.... 
                                     ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

तुझे !

बता,  किस    तरह  सजाऊं  तुझे ?
मेरे     मीठे   गीत   सुनाऊँ   तुझे ?

अकेला चला ,मंजिल   कठिन   है,
मेरा   साथ    देने,    बुलाऊँ  तुझे  ?

रंजिश  सही,  दिल दुखाने को आ,
मेरे गम से  क्या मैं मिलाऊँ तुझे  ?

यहां नाझ से,कदम अपने  रख दे, 
गम  से भरी  हो ,तो रुलाऊँ  तुझे ?

बज़म    में   तू  क्यों खामोश है ?
ग़ज़ल की तरह गुनगुनाऊँ तुझे  ?

शम्मा बुझी, कुछ दिखता  नहीं ,
अँधेरे   से क्या मैं ,बचाऊं  तुझे ?

किया प्यार हमने,बरसों  तलक ,
जामे ऐश    आज  पिलाऊँ  तुझे। 
                  ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

પાલરધૂનો  !

મારા બચપણને બોલાવે પાલરધૂનો ,
સંબંધ  એની સાથે છે મારે બહુ  જૂનો ! 

એના  ખોળામાં ગીત  ખુશીના ગાયા ,
નાહ્યા-નાચ્યા -નાગા-પૂગા શરમાયા.

અંતરપટને છો  ખોલાવે પાલરધૂનો ,
સંબંધ  એની સાથે છે મારે બહુ જૂનો.

નદીપટમાં,રંગરંગીલી  ઈંધરલઠમાં ,
ભાઈબંધ દોડ્યા'તા    સીધી  સટમાં.

આજે   મોજથી  ડોલાવે  પાલરધૂનો ,
સંબંધ એની સાથે  છે મારે બહુ જૂનો.

ધોધ નથી એ,એ છે  કુદરતનો બોધ,
અમે કરી'તી  વગડા સંગ નવી શોધ.

મારા ઘડપણને ઝૂલાવે પાલરધૂનો ,
સંબંધ  એની સાથે મારે છે બહુ જૂનો
                         ***.
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

મીં  !

મંઢે     મીં     કેં    કમાલ     ભાવર !
કેડી   કેં     ઈ        ધમાલ   ભાવર !

અચી   પ્યો   મચી   પ્યો  ધરા  તેં ,
આય    હાણે  કીં  સવાલ   ભાવર ?

હીંયારી   મીઠી     લગેતી   ઇનજી,
પુછે   તો   ઈ  હાલ-હવાલ ભાવર !

હમીસર ખિલેતો ,ભુજીયો ટિલેતો ,
ઇનજી ચાલ આય,રવાલ  ભાવર ! 

ઈ  વસે   ત  વલા અસીં  ઐયું સીં ,
તરા મેં  છીલકેતી ,જમાર ભાવર ! 

જિત ડિસોં પાણી પાણી જ ડિસજે,
વસી  પો,રસી પો, તવાર ભાવર !

છિલકાણાં મિડ઼ે ગોઠ, સટું  કઢિયેં ,
કચ્છડ઼ે  જી  થઈ , સવાર  ભાવર !
                     ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

सावन  !

रिमझिम    बरसे   सावन ,
घटा   काली    मनभावन। 

सारे  बाँध  टूटे ,मौसम के,
बरखा  की आवन -जावन. 

उमड़-घुमड़  बादल  बरसे,
गीत  गाती घूमे  बंजारन। 

हरियाली छाई  धरती   पे,
पानी की  हर   बूँद पावन।  

ठकुरसहाती करनी    नहीं ,
कायनात लगे  है सुहावन। 

बियाबान  झूमे नए रूप में,
आये अँगना पतित पावन। 

पपीहा गुनगुनाये नये गीत,
मोर की कलाऐं पूरी बावन। 
                ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

ગઝલ 


આભ     ધરતીને    મળે     છે,
ભીનાશ    ત્યારે  એ   કળે   છે.

વાદળની   વાતનું    શું   થયું ?
ક્યારે એ, હમીસર પર ઝરે છે ?

વરસાદને   બીજે   ન  ઉતારો,
ભુજીયો  ને  ભુજ  ટળવળે   છે.

નેજવાં ધરી ને  આંખો  થાકી,
દ્રશ્ય ક્યાં કોઈ લીલું  ફળે  છે.

યક્ષની  વાત  આજે  જ માંડી , '
એ અલકાપુરીમાં સળવળે છે.


મેઘલી રાતે  નીંદરું  ન આવે,
મેડીએ તન-મન બધું બળે છે.

આ નગરમાં  ફૂલોની વસતિ ,
બગીચાઓ પણ ખળભળે  છે.
                 ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત

ये मतवाला  है  !

छप्पन   की     छातीवाला    ये मतवाला है,
देश   प्रेम   की    ये    भभकती   ज्वाला है। 

पंचानन है ये, भारतमाँ  का  यशस्वी  बेटा,
लक्ष्यवेध   करके   माँ    के चरणों  में लेटा। 

कश्मीर के होठों पर रखा अमृत प्याला है। 
देश    प्रेम   की    ये  भभकती  ज्वाला  है। 

परिताप  हरे परित्राण  करे,परिपक्व   बहे ,
ढोंगी  नेताओं  के ,गलत  वाक्यबाण सहे। 

गद्दारों  के लिए  ये यमराज का बुलावा है। 
देश     प्रेम    की  ये भभकती  ज्वाला  है। 

नरेंद्र , भारतीय अस्मिता का ये रखवाला,
अर्पण करता हूँ  इसे, ये   शब्दों की माला। 

कृष्ण पथ पे चलनेवाला, ये तो  ग्वाला है। 
देश     प्रेम   की  ये भभकती   ज्वाला  है। 
                            ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '