ગાંધી  !

બાપુ !આજે  અમે  ખાદીના  કપડાં  પહેરી 
ધૂળ ચડી  ગયેલો  રેંટિયો  કબાટ પરથી  ઉતારશું 
મોઢા પર  ઠાવકાઈનું  મહોરું  ચડાવી  હોઠ પર 
'ઈશ્વર-અલ્લા  તેરો  નામ ગણગણીને  
તમને  યાદ  કરશું !
30 જાન્યુઆરી  1948 પછી પણ 
અમે તમારી  કાયામાં  ગોળીઓ,છરાઓ ,ખંજરો 
ખોસવામાં  પાછું વળીને જોયું નથી !
આખેઆખા  માણસને મારીને 
અમે કબૂતરો -ચકલીની દયા ખાઈએ છીએ ???
ગામે  ગામ  શરાબ બને છે ,ચોરે ને ચોટે 
આ દેશની  નારીઓને  પોતાનું જીવન ટકાવવા 
અપ્સરાઓના રૂપ સજવા પડે છે !
સત્યના હોઠ પર  સત્તાનું તાળું  લાગી ગયું છે 
અમારી  નિડરતા  નથાઈ  ગઈ છે લાલચથી !
જિંદગીભર  દરિદ્રતા માટે  લડનાર ..
તમારી સમાધીને  'ગરીબઘાટ 'ને બદલે 
'રાજઘાટ 'નામ અહીં અપાય છે।
અહીં  ગામેગામ,રાજ્યેરાજય ,શહરે -શહેરમાં 
રોજ તમારી હત્યા થતી રહે છે 
બાપુ ! એવું કરીએ તો  !!!
મોહનદાસ ગાંધી  ...એ નામ ક્યાંક 
ઊંડે-ઊંડે  ખૂબ ઊંડે  દાટી દઈએ -ધરબી દઈએ !
                             ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '