ડિયારી  !

ધિલ  સેં   ધિલ  મિલાય   આય  ડિયારી ,
તું  ખિલ  ;બે કે  ખિલાય ,આય  ડિયારી.

સકર  તાં  લગે અજ઼   ભા   મિઠી   મિઠી ,  
મન  સેં  મન   કે ભિરાય, આય  ડિયારી .

સચો  નાં  સાહેબ  જો, પિરો  ત ચે વિઠો,
સુખ  તોજો  હિત  વિરાય,આય ડિયારી.

આડે  પાડે  વારા ,પિરભ  તેં પગેં  લગેં,
ઓતારો  તોજો  સિરાય,  આય ડિયારી.

પિરભ  ને  મેંમાણ  રેં  ભલા કિતરા  ડીં  ?
હુભ  સેં   ઈનીકે  ફિરાય, આય  ડિયારી.

ડિયા  ઝગમગ  કરિયેં  તોજે  અંગણ મેં,
ચઇં  ડિસેં  કે  તું  જિરાય ,આય ડિયારી .

મનઠાર  લગે  તો   ભા,  કુકડ  તો  કુછે 
'કાન્ત ' ગઝલ કે કુછાય ,આય ડિયારી.
                           ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '