ગુરુજી  !

ઉધામા   અસાંજા   ઘટાયો  ગુરુજી !
સચી  વાટ   હાણે , વતાયો  ગુરુજી !

પિરોજો   પખીડા ,   કુછેંતા  ઉડીને, 
લગાગા લગાગા  સિખાયો  ગુરુજી.

બપૈયા  ડિયેંતા  હરખ  સેં  વધાણી ,
મંઢો   મીં   ધરા તેં વસાયો   ગુરુજી.

ગિનાંતો સિલામી અખરજી ભણીને,
પકો  પાઠ   ટાણે   કરાયો    ગુરુજી.

વિદ્યા  જો  બરૂકો ,ખિલીને  ટિલેતો,  
જલી ને , ચરણ મેં,  રુરાયો  ગુરુજી.

વિનેતો  સુકો  હી, વરસધે  મીં  મેઁ ,
ડઈ  ને    ઉડામો ,  પુસાયો ગુરુજી.

ઉજારો  વતાયાં અખર જો  અસાંકે,
અખેં  જો  અંધારો , હટાયો  ગુરુજી.
                       ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત'