ગીત 

આ  જીવનનો  શો  હેતુ  છે ?
       કુંડળીમાં   બેઠો  કેતુ છે ! 
ફાગણમાં    કેસૂડા    મ્હોરે,
      શાને  તું  રંગવાનું  ભૂલે ?
છોડી  દે  તું  ભાર  અહમનો ,
      પ્રેમપંથનો  આ સેતુ છે !
આ  પવન  તને  પંપાળે છે,
      મીંચેલી  આંખે ભાળે  છે !
હા-ના  કરવાનું  તું  છોડી દે,
     બોર   શબરીનું   એઠું છે !
જીવન અમૃત ઝરણાં  જેવાં ,
      રૂપ ધરે  એ  કેવાં  કેવાં  !
ઉઠાવ   લંઘર   નૌકાનો  તું,
      તને કૌવત  કો  દેતું  છે !
નીલ  ગગનમાં ઊડી  લે તું,
    ક્ષીરસાગરમાં બૂડી લે તું !
રિમઝિમ જો સાવન  વરસે ,
     વાદળમાં  કોઈ  બેઠું છે !
નાનકડા તરણાની  હલચલ,
    'કાન્ત 'ગુંજન છે પલપલ !
છલકાતા  તારા આ હૈયામાં,
     કો  ગીત મધુરું   પેઠું  છે !
                ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '