પારિયા  !

કહાણી    ડટેલી    કુછેંતા    હિ   પારિયા,
વતન લા ,મરે  લા સિકેંતા  હિ  પારિયા.

જમાનો    ધરા    તેં , સિરેતો   સજો  ડીં ,
અયો  કીં  મરધ કે  ,પુછેંતા હિ  પારિયા.

ઇનીજો     મલાજો , ઇનીજી   ટિપર  તેં ,
કચ્છી વટ ખુશી સેં ,મિલેંતા  હિ પારિયા.

ખુતા  ને ,  સુતા   હી ,  ઉજારો   ખણીને,
મથે નું  જુધો  ધડ ,ડિસેંતા  હિ  પારિયા.

નિનામી   મુડ઼સ  જી ,  અચેતી  ઉભા રો,
ઉથી  નેં  સલામી , ડિયેંતા  હિ  પારિયા.

ચડાયો    ઇનીંતેં , વડર    જી  વધાણી ,
અષાઢી  છંઢેં    મેં ,પુસેતાં હિ  પારિયા.

કુરો ચે ભલા 'કાન્ત',ગઝલ કે લિખીને,
સહીદેં -ધિલ  મેં ,વસેંતા   હિ  પારિયા.
                     ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '