ગીત  !
(રાગ:ભૈરવી )

અષાઢી    સાંજે    તું   અંબર   ગજાવ,
અંબર   ગજાવ,   મેઘાડંબર   ગજાવ !

કારાયલ   બોલે   ને ,કોકિલા  પોકારે,
તારે  મારે  બોલવાનો  સંબંધ  તુંકારે.
સૂકી   આ  માટીમાં  સોડમ  પ્રસરાવ ,
અષાઢી   સાંજે   તું    અંબર   ગજાવ !

કેદુણો   આભમાં  તું   ચક્કર  લગાવે,
નવી  આશા  ને  નવા ઉમંગ  જગાવે .
કચ્છડાને  બાપ  તું    શાને  તરશાવ  ?
અષાઢી   સાંજે    તું    અંબર  ગજાવ !

રૂડો  મુલક ,અહીંના માયાળુ માનવી,
ઉતારી શકે  હર જટાએથી  જાહનવી .
બારે   મેઘને    તું   ઝટપટ   બોલાવ !
અષાઢી    સાંજે   તું   અંબર  ગજાવ !

રાંધીશું  લાપસી  ને  ઘૂંટીશું   સ્નેહને,
પૂજીશું સાથે  મળી  દરિયાના  દેવને.
વાદળાંની ગર્જનાએ ,સઘળું ડોલાવ !
અષાઢી    સાંજે  તું    અંબર  ગજાવ !

અષાઢી   બીજના   સોમને   પૂજીએ ,
વરતારો   મેઘનો  હોય  તો જીવીએ .
'કાન્ત 'ના  ચહેરે ,લાલી  લઈ આવ !
અષાઢી    સાંજે   તું   અંબર  ગજાવ !
                       ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '