ગઝલ 

ચોતરફ  વાદળાંનો  ટંકાર  હો,
સાથે  વીજળીનો  ચમકાર  હો.

સૂકી ભઠ્ઠ ધરા જલ વિણ તરશે 
વર્ષા  હો,  હવે   મૂશળધાર  હો.

ગઝલ  હું  મેઘની   ગાતો  ફરું,
કંઠમાં  રાગ    મેઘમલ્હાર  હો.

દાદુર ને  બપૈયા શોરગુલ કરે,
કલાપીનો કેકારવ વારંવાર હો.

લીલી ઓઢણી  ઓઢે વસુંધરા, 
વરુણનો   એવો  ચમત્કાર  હો.

નદીઓ સામે જ ઉભી આ રહી,
સૂકા પટ્ટમાં જળનો સંચાર  હો.

હમીરસર  પણ  નાચવા  માંડે,
હવે  સૂકો ન કોઈ  વિસ્તાર  હો.
                   ***
-'કાન્ત'

ગઝલ 

હલ,પાં  લિક બુચાણી  રમોં ,
આઉં  છડે હિકડે બેં કે  નમોં .

ધરિયા ત ડેવ  અય  પાંજો ,
હોડી મેં વઈ  ઇનમેં   ભમોં.

બાવળ  કે  પણ  મોર લગે ,
ઈનજે  પડખે  મેં પાં  ખમોં.

ડીએ જી  વટ કે  સંકોરી  ને,
ઝાંખે ઉજાશ કે પણ   ગમોં.

કાલ કેર નેરે અંય  હિતે ત,
અજ,જી પછેડી ઓઢી સુમોં. 
                 ***
-'કાન્ત'

ग़ज़ल 

तेरे  सवाल  का  कोई  जवाब  नहीं  है,
मयख़ाने  में  हर चीज़ ,शराब नहीं है। 

चुमकारना  रोते  हुए किसी बच्चे को,
इससे   बढ़ा   कोई   शबाब   नहीं   है। 

दरहक़ीक़त  ये  है   इस  ज़िंदगी  की,
ये  सिर्फ़ आँसुओं  का  सैलाब नहीं है। 

दिखता  है जो द्रश्य  खुली  आँखों  से,
वो  हकीकत  है ;कोई  ख़्वाब नहीं  है। 

साँसों  का   ये  खेल   सब   खेलते  हैं ,
शतरंज  में  हर  मोहरा नवाब नहीं है। 
                       ***
-'कान्त'

ગઝલ 

આંખ  બંધ  કરી  મેં, તરત એણે  કહ્યું,
પીર ને પયગંબરોએ  અહીં ઘણું સહ્યું.

ભીંત  પર   શહીદોની   છે   તસવીરો ,
આ  દેશ   કાજે   રક્ત  એમનું    વહ્યું.

જિંદગી ભર છેતરી  તેં  તારી જાતને,
જનમારો  હવે  ઘડી  બે ઘડી  જ રહ્યું.

કોઈ  ક્ષણ  કંઈ  કહે  એ જરૂરી  નથી,
દુઃખ -દર્દમાંયે  ક્યારેક હસવું  પડ્યું. 

પ્રખર તાપ છે,વરસાદ પણ આવશે,
કાનમાં   મારા  વાદળું  કહીને  ગયું.
                       ***
-'કાન્ત'

ગઝલ 

ચાલો  પ્રેમ  પ્રેમ રમી  લઈએ ,
એક  જ  રસોડે   જમી  લઈએ .

છોડો    સ્વપ્નો     ભૂતકાળના,
આજ ને આંગણે ભમી  લઈએ .

સપનાના  પડછાયા  ઓઢીને,
ઓરતાં સઘળાં ખમી   લઈએ .

શબ્દોમાં   વીજનો   ચમકારો,
ગીત ને ગઝલને ગમી લઈએ.

નાહક હું પદ -ગર્વ શા કામનો ?
એકબીજાને હવે  નમી  લઈએ.
                  ***
-'કાન્ત'

ગીત 

વાદળાં ને પકડીને ,બરાબર ઝક્ડીને,
ધરા પર ઉતારું હું ઓણ સાલ.
મૂશળધાર વરસીને,ચારેકોર સરસીને,
એ જગતને કરી દે માલામાલ !

સપનાના આછા આછા પડછાયા પહેરીને,
વીજળીના નર્તનનો   

ગીત 

આંખોમાં  સપનાંની  સૃષ્ટિ,
ને હૈયામાં જીવતરની હામ.
અધુરપને મધુરપમાં ફેરવી,
વ્રજમાં જીવું  છું હું  શ્યામ !

વનરા તે વનના ગિરિવર શિખરો ને, 
યમુનાના ખળખળતા વહેણ.
કદંબના ઝાડની ટોચ પર,
બેઠો છે મારો ને તારો લેણદેણ.

ઝાકળની જેમ પુષ્પના પર્ણ પર,
સ્પર્શ્યો છે સ્પર્શ તમામ.
અધુરપને મધુરપમાં ફેરવી,
વ્રજમાં જીવું છું હું  શ્યામ !

પવનમાં લહેરાય વાંસળીના સૂર,
ને  કાનમાં સંભળાય ગોપીનું ગીત.
કયો ચિતારો ચીતરતો રહે,
પ્રિયતમ ને પ્રિયતમની પ્રીત.

મથુરાનો મારગ સાદ પાડે મુજને,
મનના ઘોડાની હું ખેંચું લગામ.
અધુરપને મધુરપમાં ફેરવી,
વ્રજમાં જીવું છું હું શ્યામ ! 
                ***
-'કાન્ત'