ગઝલ 
ગાલગાગા,ગાલગાગા,ગાલગા 

આખરે   થાકી  જવાનું   હોય   છે,
પરમને    પામી  જવાનું  હોય છે.

બૂંદ  કેવી  સળવળે   વરસાદની,
છીપમાં પાકી    જવાનું  હોય  છે.

સામટો    વેપાર   છે   ઈમાનનો,
પોતમાં  વ્યાપી જવાનું  હોય  છે.

આભમાં  પોઢેલ   પેલા  ચાંદને
પૂરવે    જાગી  જવાનું  હોય  છે.

દોડતો  રે   એ  પતંગો  પ્રેમથી,
રાખ થૈ  ત્યાગી  જવાનું હોય છે.

શબદને  જે  ઓળખે  છે નૂર થૈ,
ગઝલમાં  ગાઈ જવાનું હોય છે.
                   ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '