ખિલી  ગિન  !

પખીડા    ઉડૅતા ,  વલા  તું   ખિલી  ગિન ! 
ખિલીને   ધરા   કે ,મિઠા  તું   મિલી  ગિન  !

ખિલેં   તો ,  સુઠો  તું   લગ઼ેં  તો   મિણી  કે,
પિરભ  હી   ખિલેજો , ઝપાટે  છિલી  ગિન.

પિરોજો    વધાણી    મિલેતી     હવા    કે,
છડીને  મિડ઼ે  કમ, સજણ  તું  ટિલી  ગિન.

અયો   કીં    પુછી    ને ,  પગેં  પો  વડૅ  કે ,
ખિલીને  ખુશી  કે  નજર મેં    ભરી   ગિન.

ખિલે    ઉ    પુજે    તો  સરગ  જે   કિનારે,
ઉદાસી    અચેતી    ઝપાટે    સિરી  ગિન.

ભલેં   ભા   અચાંતો ,  ઉભા  રો   ખિલીને ,
સબધ   જી  સવારી ,   નિરાંતે  કરે  ગિન. 

મિંજારા    વિઠો    રો ,  ભનાયે  કવિત  કે,
ગઝલ  મેં   મુંજારો  તું   બારા  કઢે  ગિન.
                        ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '