ज़िंदगी  !

पता   बदलती  रहती   है  ज़िंदगी ,
यूँ  ही मचलती  रहती  है  ज़िंदगी। 

कोई   नाखुश    इससे   क्यों   हो ?
मुहब्बत करती रहती  है  ज़िंदगी। 

मौत की अमानत है ये सदियों से,
साँसों  में खेलती रहती है ज़िंदगी। 

माँगें  तो  भला  इससे  क्या  माँगें ?
खुद   ही  देती   रहती   है  ज़िंदगी। 

दुपट्टा ओढ़ा  है  इसने खुशियों का,
हँसती -हँसाती  रहती  है  ज़िंदगी। 

या  रब तेरी रहमियत से मिली है,
वरना    बहती   रहती  है  ज़िंदगी। 

कैदेहयात   खूबसूरत   लगती  है,
सरपट   दौड़ती  रहती  है ज़िंदगी। 
                     ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

ગીત 

તું    કહે   તો   ગાલે ,  હું   તારું  નામ  ત્રોફાવું ,
        તું  ચહે  તો   આંગણિયે  તોરણિયા  બંધાવું .
સમજણના  સગપણીયા  તારા  ને   મારા,
        મોર  ચીતર્યા  પાનેતરમાં  એટલે   રૂપાળા.
તું  વહે તો  મારા  દિલમાં , સરવર  વધાવું  
        તું   ચહે  તો  આંગણિયે  તોરણિયા  બંધાવું .

યમુના  ઊછળે   આજ   સવારથી  થઈ  ઘેલી,
      કયાં  પીછું   મેલે    છે   વરસાદની  આ  હેલી  ?
તું   સહે  તો કમોસમિયા  પાણીમાં  સાથે  ભીંજાવું ,
        તું   ચહે   તો  આંગણિયે તોરણિયા   બંધાવું .

મોર  બોલતો ,કેકારવ કરતો ,મારા  મનને  હરતો,
         ગઢના કાંગરે  મેનાનો  મીઠો સાદ સળવળતો.
તું     ભરે   તો    પાણિયારે   પિત્તળની   હેલ  મૂકાવું.
         તું    ચહે     તો  આંગણિયે  તોરણિયા   બંધાવું  

ઊંચી   મેડીએ   ઢોલિયામાં  સ્પર્શ  આકુળ વ્યાકુળ,
         મને  ભીંજવે  તારી  યાદો, તને  ભીંજવે ઝાકળ 
તું   ઝરે    તો      આંખોમાંથી     આંસુ   પૂર   વહાવું .
          તું    ચહે  તો  આંગણિયે    તોરણિયા  બંધાવું.

નિજ    દેરીમાં     માધવ  પધરાવ્યા  મેં  બંસીવાળા ,
        નથી  ભરવા દેવા હવે એને  વ્રજમાંથી  ઉચાળા .
તું   બજે  તો   મારે  સૂકા વાંસની  બંસી  થઈ વીંધાવું.
         તું     ચહે   તો  આંગણિયે    તોરણિયા  બંધાવું .
                                    ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

ગઝલ 
ગાલગાગા  ગાલગાગા  ગાલગા 

આખરે  ખાલી    થવાનું   હોય  છે,
આવશે  એને    જવાનું     હોય  છે.

બૂંદ    કેવી   ઝગમગે  વરસાદની ,
છીપમાં    મોતી  મજાનું   હોય  છે.

સામટો   વેપાર    છે     ઈમાનનો ,
જૂઠનું     એ   તો  બહાનું   હોય  છે.

રોશની    શું  ઘાયલ  કરે   કોઈને ?
રાખ   થાયે  એ ,  દિવાનું  હોય છે.

જો, સમંદર   ઊછળે    છે મોજથી, 
રૂપ   એનું   તો     સુહાનું  હોય છે. 
                        ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

ગઝલ 

આરંભ   છે , ને  અંત છે ,
જીવ   પોતે, ભગવંત છે. 

ચાલવું   પડશે    સતત,
સામે   છેડે,  કો  સંત  છે.

અગિયાર  ભલે  ને  દોડે,
ઈશ્વર પોતે, એકદંત  છે.

ટીપામાં દરિયો સમાયો,
શાને   કરે  તું   તંત  છે ?

ચાલ  બરાબર  ચાલજે,
સામે  વજીર ,    પંત છે.
              ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

नया  साल  !

कुछ   इस    तरह,   नया   साल    आये,
दूर सुदूर गाँवोंमें, खलिहान   मुस्कुराए। 

हर  आँगन  में ,  रोटी   की  सुगंध  फैले,
पतीली  में  दाल,पकने  की  ख़ुशी  झेले। 

लहालोट  आम  आदमी   झूमकर  गाये,
कुछ    इस   तरह,   नया    साल   आये। 

दीप से  दीप  जले, प्रकाशित  हो कुटिया,
गो  रस  से भरी रहे,किसानों की लुटिया। 

हट  जाएँ   तिरस्कृत  करने  वाले  साये,
कुछ    इस   तरह  ,  नया   साल   आये। 

यह दिलबरी,यह नाज,अंदाज़ साथ  रहे,
प्रेम  की  गंगा, यारों   के  दिल  में   बहे। 

आसमान में सितारे  यूँ ही झिलमिलायें ,
कुछ     इस   तरह,    नया   साल  आये। 
                       ***
-कृष्णकांत भाटिया 'कान्त '

નૂર છો  !

જયુભાઈ , તમે  તો   નૂર    છો ,
માણસાઈના , તમે   પૂર     છો  !

પ્રેમ  ઝરે  તમારી આંખોમાંથી,
લાગણીઓથી ,  ભરપૂર     છો  !

તમારા આંગણે ઊછળે દરિયો,
'હું  પદથી ,'  જોજનો   દૂર  છો !

સુગંધ  પસરાવો  , પુષ્પ  સમ,
આનંદઘાટ  પર,   મશહૂર  છો !

તમારા મસ્તીએ  કર્યો  ઘાયલ,,
'કાન્ત 'ની  ગઝલના ,  શૂર છો !
                    ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '

ગઝલ 
લગાગા લગાગા લગાગા 

ટહુકા , મળે    તો   કહેજો,
અને  એ  ફળે  તો  કહેજો .

હવે તો  ઉદાસી  નથી ને ?
અશ્રુઓ   રડે  તો  કહેજો .

તમારી  હવેલી સલામત,
દિશાઓ  ફળે  તો  કહેજો.

વસે છે ગગનમાં સિતારા,
અચાનક  ઝળે તો કહેજો.

મનની  મથામણ કરી છે ?
કદી  એ   છળે  તો કહેજો .

સપાટી સળવળે  ભલે ને,
ખળભળે,તળે તો  કહેજો .

તમસને  હરાવે તેથી શું ?
શમા થૈ ,બળે  તો કહેજો .
                ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '