Sunday, 4 September 2016

ગઝલ 

છે  ગઝલને  ગર્વ  મારા  શબ્દનો,
અર્થના  ઘાયલ  બધા  કહેતા ફરે.

હું  તળ  શોધવા ને ,તત્પર  થયો,
પ્રેમ- પરિચય    સપાટીએ    તરે.

શ્વાસ  ભીતર પાંગરી છે  રિક્તતા,
છેહ  દેતાં , આજ   કયાં  કોઈ  ડરે.

હસ્તરેખામાં  છુપાયું  છે  ભવિષ્ય,
છતાં  આ   જિંદગી   હાથથી  સરે.

અક્ષરો  મદારીના  વાનર  સમા,
નચાવું  તો  અવનવા  ખેલો કરે.

જાગશે જો ભૂખ,તો કશુંક માગશે,
કવિની   કવિતા  એની  ક્ષુધા હરે.

કયાં  સુધી   જીરવાશે   લાચારી ?
'કાન્ત ' અહીં રોજ,પલ -પલ મરે.
                     ***
-'કાન્ત '

No comments:

Post a Comment