ગીત 

મદમાતી    મોસમમાં    કેસૂડો  ખીલ્યો ને,
                       વગડામાં  ઊગ્યા છે બોલ !
મોલ ને મોલાતો છોડી  પ્રીતમજી  આવ્યા,
                        હૈયામાં   ઉભરાયા   કોલ !
વચમાં  ઊભો  છે  ઓલો  રંગરંગ કાચિંડો,
                       ધસમસતા શ્વાસ ને   પૂરી !
નજરુંને લઈ  જાય  ઓચિંતી કયાં ને કયાં ,
                        રહી જાય  તોયે  એક દૂરી !
ઊંચા   આકાશમાં    ઊડે    છે   વાદળાં ને,
                        ગોથાં ખાય પતંગને  દોર !
ફાટફાટ   થાય , રંગરસિયાનું   યૌવન  ને,
                         પિચકારી  રંગ ભરી ઝૂમે,
દૂર-દૂર  પેલી  નદિયુંનાં  તટ   પર  ઊભી ,
                          વાયરો    ગોરીને   ચૂમે !
ઢોલીના   ઢોલ   પર    નાચતો   ને કૂદતો,
                          સમય   થયો  વરણાગી,
શાન-ભાન  સઘળુંયે  ભૂલી  મ્હાલે  ઓલો,
                          વ્હાલો  મારો  બડભાગી  !
ઝટપટ    દોડે    સમાવાને    ક્ષિતિજ  પર,
                         સૂરજની  ખુલી જાય પોલ !
                               ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '