ગીત  !

રોતાં   ઝરણાંની  આંખ  લ્હોવી  પડશે,
નદીને    ખળખળ વહેતી  જોવી પડશે.

વૃક્ષ  પાસેથી  શીખવા  જીવનના પાઠ,
દોડવું  પડશે  છોડીને  બધા   ઠાઠમાઠ.

ખોટા  આરામની  દુનિયા ખોવી પડશે.
નદીને  ખળખળ  વહેતી  જોવી  પડશે.

તોતિંગ    તડકામાં   પરસેવે  રેબઝેબ,
વેદના   સંવેદનાનો   સર્જાયો   છે ગેબ.

છાંયડાની શીતળતા  હવે દોવી  પડશે.
નદીને  ખળખળ  વહેતી  જોવી  પડશે.

પાદરે  બેઠેલી ,ગાયની આંખોને વાંચી,
મૃગજળી તરશ  તમને લાગશે  સાચી.

હવે ઉનાળાની  કુંડળી  ઉકેલવી પડશે,
નદીને  ખળખળ   વહેતી જોવી પડશે.
                       ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '
*પહેલી પંક્તિ  ઉમાશકર  જોશીની છે.