ચીસ !

આજે   સુરતની  ચીસ  ઘાયલ કરી ગઈ સમયને,
ન જાણે  એ બાળકો  ઉકેલતા  હતા  કયા પ્રમેયને ?

આંખોમાં હતાં  એમની સ્વપ્નો ,સુંદર -રંગબેરંગી,
બે વેંત  છેટું  મૃત્યુ  ઊભું  હતું,  બિંધાસ્ત  -દોરંગી.

બળબળતી  ટીસ બિલકુલ પાગલ  કરી  સમયને ,
ન  જાણે  એ  બાળકો  ઉકેલતા હતા કયા પ્રમેયને ?

દ્રશ્યો  બિહામણા , ડરામણા, હતાં  બધાં  વામણાં ,
દોડીને બચવું  કયાં ? ભડકે  બળતા હતા બારણાં.

આગની  એ   ભીંસ  હલાલ   કરી   ગઈ સમયને ,
ન   જાણે  એ બાળકો  ઉકેલતા હતા ક્યાં પ્રમેયને ? 

થયું-થઈ રહ્યું છે-થશે ,હજુ પણ નહીં જાગીએ તો,
ગબ્બરનો હાથ પકડી   રિટર્ન  નહીં  લાવીએ તો. 

મરણની  એ   kiss   બેહાલ     કરી ગઈ સમયને , 
ન   જાણે  એ  બાળકો ઉકેલતા હતા ક્યાં પ્રમેયને ?
                            ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '