એક પગલું  !

એક   પગલું   આકાશ  તરફ માંડયું ,
'સાત   પગલાં '   ટૂંકા   પડી    ગયાં.

શબ્દો   -  મૂંગા - હતપ્રભ-શોક્ગ્રસ્ત ,
કુન્દનિકા  -તેજ  લિસોટે ભળી ગયા.

'પરોઢ   થાતાં  પહેલાં ' આ શું  થયું ?
મૃત્યુને  તરત  જ   એ   કળી   ગયા.

'અગ્નિપિપાશા ' શું   અતૃપ્ત   હતી ?
 ઓચિંતા એ  ચિતા પર  ચડી ગયા.

વાર્તાઓ   દોડતી   એમની   પાછળ,
આજે   એ  ખુદ વાર્તામાં ભળી ગયા.

'પ્રેમના આંસુ'  ચાસ પાડે ગાલ પર,
'કાગળની હોડી ' થી એ  તરી  ગયા.

'મનુષ્ય થવું ' બહુ  અઘરું છે ભાઈ,
'પરમ  સમીપે ' કેવા   સરી  ગયા !
                        ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '