ગીત 

આંખો  અમારી  સૂકી  ભઠ્ઠ  થઈ ગઈ,
                   સૂકાયા આંસુઓના પૂર.
વાટ જોઈ જોઈને નજરુંએ થાકી ગઈ,
                    મેહુલા તું રહ્યો દૂર દૂર !

વીજળી ચમકે ને , પડઘાય  ગાજણ ,
                    નદીઓ  આવે  દોડતી,
ફેરવું   મોં   તો   સામટી   છણકો  કરે,
                     એ તો  લાગે મને  ક્રૂર !

હાથનાં   નેઝવાં   કરી  ખેડૂ  ઊભો રે,
                     દૂર-સુદૂર દ્રષ્ટિ   નાખે, 
ઓણની  સાલ   મેઘા  વરસી  પડજે ,
                      નથી મોઢા  પર  નૂર !

લાગણી વાઢીને તને સંદેશો  મોકલું,
                      કચ્છ પર કૃપા  કરજે,
બેસીને આભની અટારીએ વિચારજે,
                       બની  જાજે   તું   શૂર !

એક વાત તને અંગત અંગત કહેવી,
                       બાપ  વરસી   પડજે.
મોઘમમાં  ઈશારો   સમજીને   મારો ,
                       ઉતારજે વર્ષાની હૂર !
                         ***
-'કાન્ત'