ગઝલ
ગાલગાગા, લગાગાગા,લગાગાગા
બારણે તો લહેરાતી ક્ષણો પોતે,
મોઢમોઢે કહેવાતી ક્ષણો પોતે.
કોણ આજે નચાવે છે નજારાને ?
આંગણે તો વિખેરાતી ક્ષણો પોતે.
એ હવે જો હસાવીને રહે પાસે,
આટપાટે ઉકેલાતી ક્ષણો પોતે.
એક વાતે હવે રાજી થઈ બેઠો,
ઓરડામાં સહેવાતી ક્ષણો પોતે.
શ્વાસ મારા રુંધાવીને ભલે બેઠા,
હાડ માંસે ઉમેરાતી ક્ષણો પોતે.
***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '
ગાલગાગા, લગાગાગા,લગાગાગા
બારણે તો લહેરાતી ક્ષણો પોતે,
મોઢમોઢે કહેવાતી ક્ષણો પોતે.
કોણ આજે નચાવે છે નજારાને ?
આંગણે તો વિખેરાતી ક્ષણો પોતે.
એ હવે જો હસાવીને રહે પાસે,
આટપાટે ઉકેલાતી ક્ષણો પોતે.
એક વાતે હવે રાજી થઈ બેઠો,
ઓરડામાં સહેવાતી ક્ષણો પોતે.
શ્વાસ મારા રુંધાવીને ભલે બેઠા,
હાડ માંસે ઉમેરાતી ક્ષણો પોતે.
***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '
No comments:
Post a Comment