ગીત 

આપણે તો આપણામાં,
            રોજે રોજ સમાવું !
જિંદગીને છોડીને ક્યાં જાવું ?

વીતેલી ક્ષણનો રોમાંચ  મને,
           પજવે છે માંહ્ય ને માંહ્ય,
અંતર જયાં રૂઠે કહો,
           ત્યાં બીજો કોણ કરે સહાય ?

ઝાડ પર બેઠેલું પંખી પણ ટહુકે,
         કે  આંગણિયે હવે નહીં આવું !
જિંદગીને છોડીને કયાં જાવું ?

દલડાને ફોસલાવી પટાવી કીધું,
         કે  લઈ લે તું બધા ઉમંગ.
સઘળા તે વળગણ છોડીને,
         મારે નાચવું તારે સંગ !

વાયરો ધીરે ધીરે સરકે ને મલકે,
          કે કહે હવે હું કોને સતાવું ?
જિંદગીને છોડીને કયાં જાવું ?
                    ***
-'કાન્ત'