ગઝલ 

કયારેક  પગપાળાએ  સવારી  નીકળે,
ને, કોઈક  ઈચ્છા  પણ કુંવારી  નીકળે.

આભનું  કિસ્મત ,મળી જાય સસ્તામાં,
અપેક્ષાઓ    સઘળી   નઠારી   નીકળે.

વૈકુંઠથી   વિમાન   તેડવા  આવે   તો,
કેટલાની   જવા  ની  તૈયારી   નીકળે ?

ખાવ  ધાણાદાળ  સમજીને  જે   તમે,
મોઢામાં  મૂકો   ને  વરિયારી  નીકળે.

પૂછો, સંધ્યાએ  શણગાર કેમ સજ્યા ?
સૂર્ય -સાંજની સોબત વિચારી નીકળે.

વેચવા દોડો બાપ દાદાની સમજીને, 
ને,   એ  મિલકત   સહિયારી  નીકળે.

તરસ  લાગે  તમને મદિરા  પીવાની,
ને, સાદ પાડતી ,કો મહિયારી નીકળે.
                      ***
-'કાન્ત'