ગીત
ડગમગ ડગમગ ચાલું ,
જીવું હું સંસારું !
ભ્રમણા થઈ ભાંગીને ભૂકો,
કોઈ નથી અહીં મારું !
હવે વેણ થયાં છે મૂંગાં,
કાનના પડદા સૂના !
નયન થયાં છે ઘાયલ,
દ્રશ્યો દેખાય અધૂરાં !
હવે આવે નહીં બહારો ,
પતઝડના છે પડકારો !
શ્વાસ હવે તો ખૂટ્યાં ,
મને પોતાનાએ લૂંટયા !
ચાસ પડ્યા ચહેરા પર ,
રૂપના બંધન તૂટ્યાં !
મને ઝડતો નથી કિનારો,
કયાંથી આવે આરો !
જન્મ-મરણના ભવ ફેરા,
મનોરથ રહ્યાં અધૂરાં !
પરભવના કર્મો દૂઝે ,
આ ભવની ભીંતો ધ્રૂજે !
હવે મળશે નહીં સવારો,
સ્વારથનો જન્મારો !
'હું' થયો છે ઘરડો મારો,
કાંડા એના નાં મરોડો,
પેલે પાર જવું હોય તો,
કુટિલ રમતો છોડો !
છોડી જશું 'કાન્ત' શ્વાસો,
થીજે જયારે સંથારો !
***
-'કાન્ત'
No comments:
Post a Comment