Wednesday, 29 August 2018

ગઝલ 

ગાલગાગા,ગાલગાગા,ગાલગા 

કોડિયું  તો   રાતભર  જીવી ગયું,
વાટ  એની   કોઈ  સંકોરી   ગયું.

રાતરાણી   રાતની  પાસે    હતી,
હોઠ  એના  કોણ  આ સીવી ગયું  ?

જિંદગી  ને  મોતથી   છે   રૂસણાં ,
આયખું   તો પ્રેમથી બોલી  ગયું.

બારણાં   ને બંધ રાખી  હું   બેઠો,
દ્વાર ઉરના  નોતરું   ખોલી  ગયું ?

થોર  ઊગે   આજકાલે   હાથમાં ,
'કાંત'ને તો ફૂલ પણ ઠોલી ગયું.
                   ***
-કૃષ્ણકાંત ભાટિયા 'કાન્ત '









No comments:

Post a Comment